BİR SORGULAMA

Bahardaki tohum, yazın bir çiçek.

Bahardaki dal, kışın bir ceset.

Geçmişi gözlerimin önüne tüm çıplaklığıyla ve süsüyle, acizliği ve azizliğiyle seriyor.

Seni bir yerden tanıyorum. Adınızı öğrenebilir miyim? Farklı bahçelerdeydik, aynı göğün altındaydık, bana beni sevdiğini söylemiştin. Sen misin?

Sen bir ceset, ben bir çiçek. Hayır...

Sen bir dal, ben bir tohum. Hatırlayamıyorum... Ben mi söylemiştim yoksa seni sevdiğimi?

Hatırlayamıyorum... Sen de mi?

Beni tanıyor musun? Çiçeklensin istemediğin ceset olmalıyım ben.

Adımı söyle lütfen.

Hafif bir meltem gibi üfle adımı bana...

Ki ben de sana adınla seslenebileyim.

Lütfen beni hatırla. Kendini hatırla.

Beni bana, bizi yine bana geri ver.

İkimiz de ceset olursak... bir daha tomurcuk olma hayalini kuramadan ölürüz.

Begüm SANCAK